Тапсырыс беруші ас үй жиынтығын жасатуға ақы төледі. Шарт жеке кәсіпкердің атынан ресімделді, бірақ оған қол қойып, ақшаны алған басқа адам болды — оның қолында кәсіпкердің мөрі және банк қосымшасына қолжетімділігі бар еді. Жиһаз жасалмады, ақша қайтарылмады.
Бірінші сатыдағы сот соманы кәсіпкерден өндірді: шартта оның мөрі тұрған. Ал шын мәнінде кәсіпкер тапсырыс берушіні көрмеген, ақша алмаған, бұл адаммен еңбек қатынасы да, тапсырмасы да болмаған, ал төлемнің бір бөлігін жағдайды білген бойда өзі қайтарған.
Апелляциялық шағымда шарттағы қолдың кәсіпкерге тиесілі емес екенін, ақшаның қолма-қол және нақты орындаушы пайдаланған шотқа түскенін көрсеттік. Азаматтық заң бойынша алынған мүлікті қайтаруға оны алған және билік еткен адам міндетті. Уәждер шартпен, банк құжаттарымен және тараптардың түсініктерімен расталды, ал орындаушының өзі отырыстарға келмеді.
Апелляциялық алқа шешімді өзгертті: кәсіпкерден өндіру жойылып, 420 000 теңге, мемлекеттік баж және сот шығыстары ақшаны алған адамнан өндірілді. Шағым қанағаттандырылды.
Бөтен қолдағы мөр мен бланк — басқаның алдауы үшін төлеуге негіз емес. Бірақ мұны шартқа кім қол қойғаны және ақша кімнің шотына кеткені туралы құжаттармен дәлелдеу керек, әрі шешім күшіне енгенге дейін үлгеру қажет.
Бір іс бойынша нәтиже басқа іс бойынша дәл сондай нәтижеге кепілдік бермейді: әр іс өз дәлелдері бойынша шешіледі.